In kleine stappen naar grote doelen

Goed voornemen: het huis opruimen

Het is eind december, en mijn vriendin S. heeft een goed voornemen voor het nieuwe jaar. Ze is van plan om nou eindelijk eens haar huis te gaan opruimen. Ze heeft al een hele tijd last van alle rommel, en is vaak dingen kwijt. Dit is hét moment.

De eerste zaterdagochtend van het nieuwe jaar is ze er helemaal klaar voor. Ze heeft zin om er dit weekend stevig tegenaan te gaan, en ze begint voortvarend in de woonkamer. Ze trekt kastdeuren open en haalt er van alles uit. Er zijn al meteen wat dingen die wegkunnen, ze gaat best goed van start. Dan raakt ze verdiept in een artikel dat ze tegenkomt in een tijdschrift.

Het loopt niet zoals gepland

Toch maar weer verder, ze ruimt nog wat planken leeg uit de grote kast. Ook daarvan kan er van alles weg, en ze vult een paar dozen voor de kringloopwinkel. Maar dan? Ze overziet het slagveld van alles wat nu op de grond ligt, en opeens weet ze het even niet meer. Poe, dit is toch wel een heel karwei. Eerst maar even lunchen. Na de lunch slaagt ze er wel in om de woonkamer weer toonbaar te maken, maar veel structuur zit er niet in de kasten.

Wat nu? Als ze haar hele huis dit weekend wil opruimen, dan móet ze vanmiddag nog aan de bak in minstens twee andere kamers. Maar ze heeft haar kruit ’s ochtends al verschoten, en ze besluit de rest van de dag vrij te nemen.

De volgende ochtend probeert ze zichzelf weer op te peppen en start ze in haar slaapkamer. Maar ook nu raakt ze ontmoedigd. Ze vindt het lastig om haar hele kledingkast uit te mesten, en weet niet goed welke keuzes ze moet maken. Ze besluit ermee op te houden, want dit schiet niet op zo.  ’s Middags gaat ze iets leuks doen met vrienden, dat heeft ze wel verdiend.

Wat ging er mis?

’s Avonds belt ze mij om haar verhaal te doen: “Het begon zo goed. Wat ging er mis? Had ik strenger tegen mezelf moeten zijn? Mezelf moeten dwingen om door te gaan?” Ik zeg tegen haar dat het ‘m daar niet in zit. Er zijn twee dingen belangrijk als je iets wilt bereiken:

  1. Stel een realistisch doel, niet iets wat bij voorbaat al te hoog gegrepen is.
  2. Zet kleine stappen, geen reuzenstappen.

Ik vertel S. over het inspirerende boekje ‘De kunst van Kaizen: met kleine stappen naar grote doelen’ van Robert Maurer. Maurer zegt dat het willen zetten van grote stappen in één keer een groot afbreukrisico heeft. In het algemeen beschouwen mensen veranderingen, zelfs positieve, namelijk vaak als eng. Heldhaftige pogingen om een groot doel te behalen mislukken vaak, omdat ze de angst doen toenemen. Hoe belangrijker en groter je doel, hoe groter de kans op mislukking (bv het dichtklappen bij een examen waar veel vanaf hangt).  Dat herkent mijn vriendin; ze voelde zich verlamd door de grootte van haar project.

Hoe kan het beter?

Door (heel) kleine stappen te zetten zorg je ervoor dat de hersenen minder op angst reageren. Bij een minder belangrijk doel heb je minder te verliezen; het is een soort misleiding van je hersenen. Het doel van mijn vriendin was natuurlijk veel te ambitieus, zeker omdat ze geen geboren opruimtalent is. En de stappen die ze wilde zetten veel te groot. Ik adviseer haar dan ook om te beginnen met het opruimen van één plank per keer, en dat een aantal keer in de week. Eén plank is te overzien, en kost niet vreselijk veel tijd. Uiteindelijk heeft ze dan toch nog vrij snel een opgeruimd huis, en dat was haar doel!

Leave a Reply

  

  

  

You can use these HTML tags

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>